Бұл мақалада шет елдерде мемлекеттік қызметшілер үшін ынталандыруды қолдануды құқықтық реттеу тәжірибесі қарастырылады, оны Қазақстан Республикасы үшін қарызға алудың басымдықтарын айқындау туралы мәселе көтеріледі. Автор Қазақстан Республикасында мемлекеттік қызметті дамыту үшін де, оның тиімділігін қамтамасыз ету үшін де осы мәселені шешудің оң шетелдік тәжірибесін ескерудің маңыздылығын негіздейді. Шетелдік тәжірибені қарызға алу бір-бірнеше елге қатысты толық, таңдамалы емес, ұлттық норма шығару процесінің ерекшелігін, мемлекет дамуының қазіргі кезеңінің қажеттіліктерін міндетті түрде ескере отырып, сараланған, негізделген болуға тиіс екендігіне баса назар аударылады. Бұл үшін мемлекеттік қызметтің тиімділігін құқықтық қамтамасыз етудің жекелеген мәселелерін шешудің шетелдік тәжірибесін терең талдау маңызды. Мақалада әлемнің әртүрлі құқықтық жүйелеріне «кіретін» көптеген шет елдердің тәжірибесі талданады, ынталандыру түрлерін анықтаудың ерекшеліктері және оларды қолдану процедурасының негіздері көрсетілген.