Қазақстан Республикасындағы жоғары және жоғары оқу орнынан кейінгі заңгерлік білім беру мәселелері әрдайым ел халқының барлық топтарының жоғары қызығушылығын тудырды. Бұрынғы КСРО-ның барлық одақтас республикаларында құқық дамуының кеңестік кезеңінде заң білімінің қалыптасу, қалыптасу және даму тарихы жоспарлылық белгілерімен, квоталарды айқындаумен, жоғары білікті заңгерлерді даярлауды жүзеге асырған университеттердің жоғары оқу орындары мен факультеттерінің барлық түлектерінің мамандығы бойынша міндетті жұмысқа орналасуымен сипатталады. Жағдай КСРО ыдыраған және Қазақстанды қоса алғанда бұрынғы одақтас республикалардың егемендігі және олар дербес мемлекеттердің мәртебесін бекіткен сәттен бастап өзгерді. Жеке меншік институтын нығайту ЖОО-ларды жекешелендіруге, сондай-ақ жоғары білім берудің жас нарығы жағдайында әлеуетті талапкерлер арасында сұранысқа ие мамандықтар тізбесінде тез анықталатын жаңаларын ашуға әкелді. Жеке жоғары оқу орындарының басым көпшілігі жоғары білікті заңгерлерді даярлауды жүзеге асырады. Алайда заң бiлiмiнiң тиiстi сапасы толық көлемде қамтамасыз етiлмейдi. Қалыптасқан жағдайда Қазақстан Республикасының 2030 жылға дейінгі құқықтық саясат тұжырымдамасында белгіленген, жоғары білікті заңгерлерді даярлау стратегиясына көзқарастардың өзгеруіне байланысты басымдық өзектілікке ие болады.